Huzur
by Erdem
Akşam akşam aklıma geldi. Bir arkadaşım, Tanpınar kitabına isim verirken, kitabı bitirenin 'sonunda' diyerek tadacağı duyguya itafen adını 'Huzur' koymuş demişti.
Tanpınar bir ara çok meşhur oldu, sonra meşhur olan güzel şeylerin başına gelen o ilgisizliğe geri dönüldü sanki. Ya da benim çevrem iyice edebiyattan uzak bir yer haline geldi. Bilemiyorum. Oysaki ben entelijansın göbeğinde büyüdüm, büyükbabam hep Ahmet Hamdi'den pasajlar okurdu. (Mesela.)
Bir ara Alkım halkımıza edebiyatı sevdirmek için K diye bir dergi çıkarmıştı. Orada Tanpınar'ın hep başkalarının karılarına aşık olduğunu, doğucular için batı özentisi, batıcılar tarafından oryantal bulunarak bir türlü Huzur'a eremediğini yazıyordu. Alkım bir ara halkımıza edebiyatı sevdirmek için K diye bir edebiyat magazini çıkarmıştı. Eğlenceliydi bence. Kitaplık diye başka bi dergi vardı okurken hep sıkılıyodum mesela. Bi tane daha edebiyat dergisi vardı adını bile unuttum.
O tip sıkıcı gözüken dergilerden bir tek Cogito güzeldi. Onu da sonra anlatırım inşallah.
